29 dagen gevangenis

Officier van Justitie eiste 5 januari in de afsluitende zitting 29 dagen gevangenisstraf tegen K. voor verkrachting. Ook zou hij 2.000 euro schadeloosstelling moeten betalen.

Ze verwees naar de eerder zitting toen ze het nog ondoenlijk vond om een passende straf bij deze feiten voor een man in deze toestand te eisen. “Maar nu hebben we meer kennis over de mogelijkheden”, zei ze met verwijzing naar het rapport van de Reclassering over de detentiegeschiktheid van de man. “Een taakstraf kan hij niet uitvoeren. Hij kan niet tenminste vier uur achter elkaar zittend werk doen. Hij zou wel kunnen verblijven in een penitentiair ziekenhuis. Een verblijf daar is wel degelijk iets anders dan het verblijf in het verzorgingshuis waar hij nu zit. Er zijn zalen met meer bedden en er is minder privacy. Ik denk niet dat je zonder meer kunt zeggen dat er geen gevaar op herhaling bij hem bestaat. Mensen als hij kunnen wel degelijk seksuele impulsen hebben. Hij is ook niet helemaal contactarm. Mensen om hem heen zouden iemand kunnen meebrengen. Personeel in verpleeghuizen wordt wel eens lastig gevallen door mensen die er net zo slecht aan toe zijn als hij”.

De beperking tot 29 dagen heeft ermee te maken dat K. bij een langer detentie z’n aow zou kwijtraken en dan de huur in het verzorgingshuis niet meer kan betalen.

Hieronder volgt het requisitoir van officier Spoor tijdens de inhoudelijke behandeling van de zaak eind vorig jaar. In het belang van de privacy van het slachtoffer zijn delen weggelaten.

ARRONDISSEMENTSPARKET TE ALMELO

Meervoudige strafkamer Almelo, 27 oktober 2009

Requisitoir inzake parketnummer: 08/750496-08 inzake K.

Deze zaak bevat een aantal lastige elementen. Het betreft seksueel misbruik waarvan pas een aantal jaren na afloop aangifte wordt gedaan, aangeefster heeft in de tussentijd therapie gevolgd waardoor het moeilijker is de objectieve waarheid te achterhalen. Ook het feit dat er indicaties zijn dat het al voordat aangeefster verdachte leerde kennen met aangeefster niet goed ging maakt deze zaak lastiger.
Verder zijn sommige verklaringen wat vaag. Daarin worden weinig onderbouwingen gegeven van de reden van wetenschap of koppelingen in de tijd.

Misbruik?
Allereerst over het misbruik:
Er is aangifte gedaan door Slachtoffer. Daarin vertelt zij onder meer hoe het begonnen is en hoe het misbruik in zijn werk ging. Dat is heel gedetailleerd. De aangifte bevat zogenoemde ‘originele elementen’, zoals het (zichzelf) aanbieden, het zichzelf op de kop geven, de weddenschap, het huilen van verdachte (p. 25), et cetera. Ook de nuancering dat Slachtoffer vaker ‘nee’ zei tegen verdachte waar het bepaalde seksuele handelingen betrof, op het moment dat ze met 13/14 jr. mondiger werd, en de nuancering die Slachtoffer geeft van de periode van misbruik (aanvullende verklaring van Slachtoffer van 10 september 2008) wijzen op authenticiteit.

Aangeefster geeft aan dat ze zelf niet op de gevraagde seksuele handelingen zou zijn gekomen, dat bepaalde handelingen hem ‘gelukt’ zijn en dat hij ‘bleef zeuren’. Dit wijst op onvrijwilligheid van aangeefster en drang/dwang zijdens verdachte en dus ontucht (verklaring bij RC).
Verdachte ontkent misbruik van aangeefster te hebben gemaakt. Hij zegt dat er wel seksuele handelingen zijn verricht maar stelt dat dat op uitnodiging van Slachtoffer was. Verdachte erkent echter (p. 13) dat hij een opafiguur voor Slachtoffer was. En opa + seksuele handelingen = ontucht.
Verder bagatelliseert verdachte het aantal malen dat er seksuele handelingen tussen beiden hebben plaatsgevonden en de duur van de periode waarin dat gebeurde. Als ik zijn verklaring goed lees erkent hij echter meer dan hij aanvankelijk zegt, zie bijvoorbeeld

• P. 13 ze zat me geregeld op te jagen … ik zei iedere keer…. ze lag altijd verkeerd om….
• Hij volgt haar ook naar de slaapkamer.
• Over de vinger in de anus p. 13 ‘dat kan wel, dat durf ik zo niet te zeggen’, p. 14 ‘weet dat het gebeurde dat Slachtoffer mij in de kont vingerde’.
• Ze kietelde me over de zak. Poging penis in vagina, vingeren in de vagina, banaan in de vagina, kunstpenis en vinger in zijn anus, borsten aanraken.

Over al die dingen verklaart hij niet alsof het een uitzondering was, iets wat maar een keer of 3 gebeurde, maar alsof het routine was. Ook stemt zijn verklaring op punten overeen met die van aangeefster.

• P. 12/13. Ze kwam 3 x per week en nam andere kinderen mee (sluit aan op verklaring aangeefster dat ze anderen meenam om het misbruik niet te laten gebeuren),
• haar verklaring over dat hij naar de wc ging om de stoma te legen,
• hoe ze lag op het bed.

Naast aangifte en verdachtenverklaring zijn ondersteunend: de informatie over de videoband (p. 5); verklaringen ouders en hulpverlening; verklaring ..... In de verklaring van .... lees ik allerlei aspecten die kunnen aansluiten bij het beeld dat uit de aangifte (en de verdachtenverklaring) naar voren komen:

• Slachtoffer is onstabiel, beïnvloedbaar, onzeker en behoorlijk depressief. (Dit kunnen signalen van misbruik zijn of het kunnen aspecten zijn die haar kwetsbaarder maken voor misbruik).
• Ze deed allerlei hand en spandiensten. K. had behoefte aan hulp. Slachtoffer deed heel veel voor die man.

Dat .... haar vrolijk vindt hoeft niet te betekenen dat er geen misbruik is geweest. Slachtoffer vindt het los van de seksuele handelingen prettig bij verdachte. Als er andere kinderen zijn is er geen misbruik. Wanneer .... er is weet ze dus dat ze die dag wel de leuke en niet de nare momenten van een bezoek aan verdachte zal beleven.

Concluderend vind ik dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de in de tenlastelegging opgenomen ontuchtige handelingen.

Wanneer?
Het lastigste is om de gebeurtenissen in de tijd te plaatsen. Ik doe een poging.
Uitgangspunten:

• Diverse persoonlijke gegevens zijn uit dit requisitoir weggelaten op deze plaats, in verband met de privacy van betrokkenen.
• De hond is op 24 december 2004 gecastreerd.
• De euro is in 2002 als chartaal betaalmiddel in Nederland ingevoerd.

Onbekend: precieze moment dat verdachte het hondje kreeg en precieze moment van de val van verdachte die leidde tot ziekenhuisopname en verhuizing naar huidige adres.

In de bijlage heb ik alle informatie over jaartallen en de conclusies die ik daaraan verbind vermeld. Op dit moment zal ik op de essenties daarvan ingaan.

Aangeefster stelt dat het misbruik liep van 1999 tot medio 2005. 2001/ 2002 ging ze nee zeggen, rond 2002 kwam de voorbind dildo in verdachtes huis. Toen verdachte 75 jaar werd (op 14 september 2000) was het al aan de gang. Dat is een heel concreet ijkpunt en daarmee m.i. heel bruikbaar en betrouwbaar en sluit ook aan op de verhuizing van … eind september 2000.

Verdachtes aanvankelijke verklaring dat Slachtoffer pas sinds 2006 bij hem komt lijkt verdachte te koppelen aan haar leeftijd (‘nu 19, toen 16 en dan mag het’). In het vervolg van zijn verklaring komen eerdere data naar voren en hij laat de mogelijkheid open dat Slachtoffer al vanaf haar 10de bij hem kwam (hetgeen aansluit op de verklaring van Slachtoffer dat ze al bij hem kwam toen hij 73 was dus en op de verklaring van haar vader). De verklaringen van verdachte over de opleiding en de maagdelijkheid lijken er op te wijzen dat Slachtoffer nog heel jong was toen ze bij hem kwam (11,12 jaar, 1999/2000). Volgens verdachte was de hond sinds ca. 2000 bij hem in huis. De voorbind dildo kwam op enig moment na 2001 in huis (euro’s). De verklaring van verdachte ‘dat Slachtoffer zich in 2002 al sneed kan wel zo’n beetje’ wijst er op dat Slachtoffer in ieder geval in 2002 bij verdachte kwam.
In 2004 haalt Slachtoffer haar brommerrijbewijs en gaat ze mee bij het castreren van de hond. Dat is ook de tijd dat er gesignaleerd wordt dat er veel kinderen bij verdachte komen. Voor het halen van het brommerrijbewijs komt aangeefster volgens verdachte al een jaar bij hem, dus sinds juni 2003. (De seks stopt als verdachte ten val komt, na aangeefsters 16de verjaardag.)
Verdachte verklaart niet hoeveel tijd nadat Slachtoffer bij hem begon te komen het seksuele contact begon.

Ouders signaleren een omslag bij Slachtoffer als ze 10 is. Het automutileren wordt door de één aan de leeftijd 10 en door de ander aan de leeftijd 13/14 gekoppeld (2001/2002).
Volgens Mediant in medio 2006 snijdt Slachtoffer zich dan al zo’n 3,5 jaar, dus vanaf begin 2003.

.... schat dat Slachtoffer sinds medio 2002 bij K. kwam ...., kwam rond 14de (=medio 2003), schat dat ze daar toen al een jaar kwam).

Aangeefster en … kwamen bij verdachte om het hondje uit te laten. … verhuisde in het najaar van 2000 dus voordien kwam aangeefster al bij verdachte.

Conclusie over periode: tenminste najaar 2000 tot nadat ze 16 is geworden (2004), derhalve de periode tussen haar 12de en 16de, zoals onder primair ten tweede ten laste gelegd.

Strafbaar feit
Ernst van het strafbare feit. Zie de schriftelijke slachtoffer verklaring.

Strafbare dader
Reclasseringsrapport.

Vordering benadeelde partij

Strafmaat
Ernst van het feit, langdurigheid van het misbruik en impact op het slachtoffer niet in strafmaat tot uitdrukking te brengen in verband met leeftijd en gebreken verdachte.