|
Hieronder volgt eerst het pleidooi van advocaat Seker. Aansluitend vindt dat van advocaat Ruarus. Hoewel hij niet hoofdverdachte Van IJ. verdedigde maar de mogelijke handlanger G., is zijn verdediging op veel punten ook relevant voor de beoordeling van de zaak van Van IJ.
Het pleidooi voor Van IJ: vrijspraak gevraagd.
Advocaat Taner Seker verdedigt Van IJ. Hij zegt dat verzonnen verkrachtingen en vrijheidsberovingen vaker voorkomen. De hele vervolging berust op de aangifte. “Die moeten we kritisch bekijken”.
“Wat was de verstandhouding tussen de aangeefster en Van IJ. Ze hadden in Oldenkotte wekelijks seks. Zij bezocht hem. Zij had vertrouwen in hem in de gewelddadige seks. Wel of niet tegen haar zin? Ik ben er niet uit. Ze maakten ook samen video-opnames. Van IJ. zegt dat zij echter hinderlijk jaloers is en alsmaar denkt dat hij iets heeft met andere vrouwen.
Sharmila vond haar die avond zeer agressief. Uit een kliniekrapport bleek de jaloezie al eerder. Ze was bang dat meer vrijheden voor hem leidden tot het ontmoeten van andere vrouwen, dus het ontstaan van concurrentie.
Het lijkt allemaal op een wraakactie van een hinderlijk jaloerse vrouw als reactie op een relatiebreuk.
Net als advocaat Ruarus wijst Seker op tal van tegenstrijdigheden in verklaringen en gedrag van de aangeefster. Ook de Van der Hoevekliniek constateert dat aangeefster jaloers was. Ze zou zelfs van plan zijn geweest hulp te gaan zoeken voor deze karaktertrek. Dan kon de relatie wellicht worden voortgezet.
Advocaat Seker merkt op dat mensen in de buurt eigenlijk maar heel weinig hebben gehoord.
Hij noemt het merkwaardig dat aangeefster niet heeft kunnen voelen dat de worst in haar vagina was of niet.
Op de videobeelden viel Seker op: aangeefster zou gedaan hebben of ze bewusteloos was, maar ze tilt haar heup op als haar slip wordt uitgedaan. Ze werkte dus mee.
Alle verhalen zijn niet consistent, volgens Seker.
Seker bespreekt DNA-sporen op de worst. “Dat kan van zijn hand zijn”, stelt de advocaat.
Zij kon hem niet loslaten. Was al die seks wel tegen haar wil?
De advocaat voert de maatschappelijk werker op die ook door de aangeefster van seksuele intimidatie werd beticht. “De maatschappelijk werker zegt dat het helemaal niet waar is”.
Die maatschappelijk werker moet ook gewaarschuwd zijn door de wijkagent: besteed niet teveel tijd aan haar, ze is gek.
De aangeefster zou vaker hebben gedacht dat mannen haar willen pakken. “Er moet niet worden uitgesloten dat iemand vanuit een persoonlijkheidsstoornis of vanuit jaloersheid dit allemaal zegt”.
De buurvrouw naar wie de aangeefster was toegegaan om alarm te slaan was er verbaasd over dat zij zo goed gekleed was en ook nog de tijd had gevonden om een jas aan te trekken.
Ook Seker komt terug op de plant die aangeefster dagen na het incident weggooide. In de pot met deze plant zou aangeefster de fles baccardi hebben leeg gegooid die zij gedwongen was te drinken. Er zijn twee mensen die later hebben gezien dat de plant er prima bijstond, terwijl zij stelde dat de plant nadien slap hing. Advocaat Seker stelt dat zij belangrijk bewijsmateriaal heeft weggegooid als haar verhaal waar is. “Dan hadden we de plant en de aarde kunnen laten onderzoeken op resten van Baccardi”.
Seker concludeert dat de onbetrouwbaarheid van de aangifte overheerst. Volgens hem is ze totaal onbetrouwbaar. Het is niet uit te sluiten dat hier een valse aangifte van verkrachting ligt. “Nergens uit blijkt dat ze tegen de gewelddadige seks was die ze jaren lang heeft gehad. Nergens uit blijkt dat ze zich ooit heeft laten behandelen aan de gevolgen van dat geweld. Uit niets blijkt dat de pinpas die Van IJ. had, gestolen was, of dat hij die gewoon had gekregen”, aldus Seker.
De advocaat vraagt om algehele vrijspraak. Als het wel tot een bewezenverklaring komt, dan moet er rekening worden gehouden met alle media aandacht.
Het pleidooi voor G.
Pleitnotitie:
Dossier : G. / OM
Parketnummer : 08/710312-09
Zitting : Rechtbank Almelo, meervoudige strafkamer,
26 maart 2010 te 10.00 uur
Mijnheer/mevrouw de Voorzitter,
Leden van de Rechtbank,
Meneer/mevrouw de Officier van Justitie,
Zo op het oog lijkt dit een zaak die voor het Openbaar Ministerie klip en klaar is. Dat één en ander toch wat gecompliceerder en genuanceerder ligt, zal ik vandaag met u bespreken.
Eerst moet mij overigens van het hart dat ik het stuitend vond om te zien dat de politiek – terwijl cliënte volop in beperkingen zat - deze zaak met naam en toenaam in de kamer heeft besproken. Daarmee is van dit proces door het OM en de Tweede Kamer een politiek getint proces gemaakt. Zonder relevante kennis van dit dossier en dat vind ik stuitend. Het zal ook voor de Officier van Justitie niet eenvoudig zijn deze zaak te behandelen, omdat er natuurlijk ook van hogerhand naar deze zaak wordt gekeken.
De feiten
Laat ik beginnen met wat cliënte mij daarover vertelde.
Cliënte is op de dag van de onderhavige feiten op weg naar Dimitri om samen met Dimitri èn zijn vriendin te gaan stappen. Tot zover is er niets aan de hand. Om een lang verhaal kort te maken, cliënte is nadat zij Dimitri heeft opgehaald, naar de woning van aangeefster gereden. Dimitri van IJ. is uitgestapt en zij is in de auto blijven wachten tot hij weer terug zouden komen. Ondertussen heeft zij een sigaret gerookt en heeft rustig afgewacht.
Omdat zij pijn in haar buik kreeg door haar maandelijkse periode en het allemaal toch wat lang duurde is zij naar de woning gelopen. Terwijl zij naar de flat liep en op een hoekje ging staan, hoort zij hard schreeuwen of gillen uit de woning. Zij zag daarop aangeefster ook in de hal van het portiek staan. Aangeefster stond te trekken aan de jas van Dimitri en stond hard te schreeuwen en te schelden. Dimitri wilde naar buiten lopen, maar zij bleef hem tegenhouden. Zij schreeuwde:
“ga niet, ga niet weg, ga niet, blijf hier kankerlijer, kom terug klootzak!”.
Dimitri liep aanvankelijk toch weg, maar liep vervolgens weer terug. Aangeefster trok hem hierop weer mee terug naar binnen. Cliënte stond al die tijd nog steeds buiten te wachten tot zij zouden komen, maar begreep ook wel dat aangeefster er kennelijk allemaal niet zo'n zin in had om te gaan stappen. Cliënte heeft nog even staan wachten en heeft nog een paar keer gekeken of ze Dimitri terug zag komen. Plotseling zag zij Dimitri over het balkon springen. Zij hebben even met elkaar gesproken en Dimitri vertelde dat aangeefster volledig door het lint aan het gaan was. Dit is de situatie die getuige Bakker op pagina 80 omschrijft.
Dimitri heeft op dat moment tegen cliënte gezegd:
“laten we weggaan want zij slaat mij”.
Hierop heeft cliënte aan Dimitri gezegd dat zij een inlegkruisje nodig had, hetgeen hij ook is gaan halen in de woning. Hij liep hierop weer terug naar het balkon en is naar binnen gegaan. Cliënte is hierop naar het balkon gelopen omdat zij niet goed begreep wat nu precies de bedoeling was. Toen zij daar net stond hoorde zij aangeefster weer schreeuwen:
“ik steek je neer!”
en Dimitri schreeuwde:
“nee, niet doen!”.
Hierop riep Dimitri naar cliënte om binnen te komen. Zij is over het balkon geklommen, heeft de deur opengedaan en kwam gelijk in de woonkamer terecht. Terwijl zij binnenkwam zag zij beiden op de grond liggen. Cliënte zag dat Dimitri op zijn rug lag en aangeefster lag schuin bovenop hem. Ze trok aan zijn haren, stootte met haar ellebogen en bleef trappen en schreeuwen. Hij probeerde haar tegen te houden, maar dat lukte hem niet.
Hierop is cliënte snel de gang in gelopen en heeft gekeken of zij iets kon doen. Aangeefster was op dat moment even stil, maar vervolgens wilde zij opstaan om cliënte te lijf te gaan. Zij riep daarbij:
“ik maak je af, ik steek je neer!”
Cliënte is daar enorm van geschrokken, maar Dimitri hield aangeefster op dat moment tegen en zei daarbij tegen cliënte:
“ga gauw naar die kamer en pak wat tape wat er op de grond ligt”
Hierop heeft cliënte tape gepakt en terwijl Dimitri de handen van aangeefster bij elkaar hield, heeft zij het tape om de handen gedaan, zodat zij niet meer kon slaan. Vervolgens is aangeefster op een keukenstoel in de gang gaan zitten en heeft Dimitri tegen haar gezegd:
“rustig, doe rustig.”
Cliënte is op dat moment naar de woonkamer gelopen en is op de bank gaan zitten, doordat zij zo hevig geschrokken was, moest zij even tot zichzelf komen. Toen kwam Dimitri ook op de bank zitten en leek de hele situatie rustig. Tot de stomme verbazing van cliënte kwam enkele minuten daarna aangeefster ook aanlopen in de kamer en ging op de andere bank zitten. Zij pakte een flesje van de tafel – een mixdrankje – en ging doodgemoedereerd wat drinken. Omdat aangeefster nu kalm was, is Dimitri een sjekkie gaan draaien, heeft hem opgestoken en aan cliënte gegeven. Hierop vroeg aangeefster meteen:
“waarom draai je een shagje voor haar?”
Vervolgens draaide Dimitri ook een shagje voor aangeefster, stak het aan gaf het aan aangeefster en zei alsjeblieft. Vervolgens ging aangeefster op de grond zitten en pakte het mobieltje van Dimitri van de tafel. Zij zwaaide er mee en hij pakte het terug. Waarop zij dan weer vroeg:
“ik wil je sms’jes lezen en de telefoonnummers zien die je gebeld hebt, waarom mag dat niet?”
Op enig moment vraagt aangeefster om nog een drankje, waarop Dimitri naar de keuken loopt om dat voor haar te halen. Op dat moment staat aangeefster op en gaat op de bank zitten naast cliënte. Zij streelt over haar wang en over haar haren en zegt tegen haar dat zij mooi is. Cliënte reageert hier niet op, uit angst om weer een escalatie en geweldsexplosie te krijgen, en kijkt strak voor zich uit. Terwijl Dimitri terugkomt, schuift aangeefster op zodat Dimitri tussen de beide vrouwen in kan gaan zitten. Terwijl alle gemoederen alweer bedaard zijn, begint aangeefster uit het niets ineens weer ruzie te maken. Zij zegt tegen Dimitri
“je mag niet weg, je mag niet weg zonder mij”
Omdat cliënte bang is dat weer een en ander escaleert, is zij met haar glas naar de keuken gelopen om daar te gaan zitten. Als Dimitri het ook een beetje zat begint te worden loopt hij weg uit de woonkamer en laat aangeefster daar alleen achter. Vervolgens gaat Dimitri bij cliënte in de keuken zitten en zij zitten rustig met elkaar te praten. Cliënte is het inmiddels al danig zat aan het worden en wil gewoon weg, wil gewoon uitgaan, zoals zij ook hadden afgesproken. Dan maar zonder aangeefster.
Op het moment dat zij dit bespreken, komt aangeefster – die het gesprek kennelijk gehoord heeft – weer naar de keuken lopen. Terwijl zij onderweg is, laat zij zich in de gang vallen op de grond en begint smekend te schreeuwen en te huilen, omdat zij ook mee wil. Vervolgens heeft Dimitri haar teruggebracht naar de bank en gezegd dat zij daar maar even moest blijven zitten om tot bedaren te komen. Ondertussen bleef aangeefster drinken en zij bleef daarbij ook zeggen dat Dimitri niet weg mocht gaan zonder haar. Dimitri heeft haar gezegd dat zij tot bedaren moest komen, rustig moest doen en als zij echt meewilde dat zich dan maar even om moest kleden, omdat zij naar een discotheek zouden gaan. Aangeefster heeft hierop aan cliënte gevraagd of zij haar even wilde helpen met het uitzoeken van kleren etc.
Aanvankelijk wilde cliënte hier niet aan meewerken, maar omdat aangeefster zo begon te smeken en te huilen en te roepen, heeft zij daar uiteindelijk aan toe gegeven. Zij heeft kleding uit de kast gehaald voor aangeefster en dat voor haar neergelegd. Vervolgens deed aangeefster alsof zij flauwviel en zij liet zich op de grond vallen. Cliënte en Dimitri hadden natuurlijk in de gaten dat aangeefster komedie verkocht en een spelletje speelde. Samen hebben ze haar – om verder gedonder te voorkomen – omgekleed, waarbij aangeefster ook gewoon meewerkte, en op de bank gelegd. Cliënte heeft de kleding netjes opgevouwen, aangeefster is daarbij ook weer rechtop gezet en bleef daarbij uit zichzelf zitten, waaruit ook maar weer blijkt dat zij helemaal niet buiten westen was.
Kennelijk had in de tussentijd Dimitri een grote worst gepakt, waarop cliënte riep:
“what the fuck is dit?“
Hierop heeft Dimitri geantwoord:
“zij gaat een show geven”
Kennelijk bedoeld om haar te shockeren of tot een reactie te verlokken. Hierop heeft cliënte de worst opgepakt en teruggelegd in de keuken. Ondertussen zat aangeefster zelf op de tafel en heeft cliënte haar verder geholpen met aankleden. Daarna is cliënte naar de keuken gegaan om haar drankje op te drinken. ook aangeefster heeft haar drankje opgedronken. Dimitri is ondertussen de auto gaan halen, want cliënte moest naar het toilet. Hij was echter snel terug omdat hij de auto niet kon vinden. Cliënte heeft toen tegen Dimitri gezegd dat zij aangeefster niet mee wilde nemen. Aangeefster heeft dit – kennelijk – gehoord en riep toen weer:
“nee Dimitri, niet weggaan”
Waarop zij weer begon te gillen. Hierop is de deur dichtgetrokken en zijn ze vertrokken. En dat zijn de feiten zoals zij hebben plaatsgevonden. Hoe verhoud zich dat nu tot de aangifte?
Aangifte:
Dan de aangifte van mevrouw Gümus. Deze lijkt op het oog consistent en heel geloofwaardig en aangeefster deed ook bij de Rechter-commissaris haar best om de indruk die uit deze aangifte naar voren komt zoveel mogelijk te bevestigen. Maar ik zal u zeggen dat ik van mening ben dat het hier gespeelde emotie is. Aanvankelijk had ik ook zo mijn twijfels, maar gaandeweg ben ik er van overtuigd geraakt dat aangeefster u en ook de Officier van Justitie iets op de mouw probeert te spelden.
Dat zit hem niet alleen in de inconsistentie in haar eigen verklaring, die op punten gewoon tegenstrijdig is. Maar zit hem ook in de samenhang met de andere verklaringen die zijn afgelegd in het dossier. Het heeft er ook mee te maken dat ik inmiddels de overtuiging heb dat aangeefster een keuze heeft gehad tussen 2 opties. De ene optie is Dimitri voor zich winnen en de andere mocht dit niet lukken, Dimitri voor eeuwig straffen voor zijn – in haar ogen verkeerde – keuze.
Aangeefster wist dat Dimitri naar een long-stay afdeling zou gaan op het moment dat hij ook maar een heel klein beetje de fout in zou gaan. Zij was zich hier terdege van bewust. Het verhaal dat zij al die tijd niets heeft gezegd tegen de leiding van de TBS kliniek, omdat zij bang was voor Dimitri, gaat dan ook niet op. Op het moment dat zij zijn grensoverschrijdende gedrag aan de orde had gesteld, was er van verloven voor Dimitri geen sprake meer geweest en was hij, als aangeefster dat had gewild, definitief uit haar leven verdwenen.
Wij kennen allemaal de consequentie van het verdwijnen naar een long-stay afdeling. Aangeefster probeert tevens te betogen dat zij er alles aan heeft gedaan om Dimitri uit haar leven te krijgen, maar ook dat is niet juist. Zij zegt in de getuigenverklaring bij de Rechter-commissaris op vragen van mr Seker (pagina 7 van 10)
“de kliniek bevestigde ook dat zonder zijn relatie met mij, hij waarschijnlijk niet in aanmerking zou komen voor verlof.”
Het begint al bij het beëindigen van de relatie in haar aangifte op pagina 48 meldt zij:
“op 14 februari 2009 maakte Dimitri de relatie met mij uit.”
Terwijl zij bij de Rechter-commissaris op pagina 3 van 10 verklaart:
“op 14 februari 2009 heb ik onze relatie in overleg met hem beëindigd. Hij zou zeggen dat hij de relatie zou hebben beëindigd, omdat hij anders met zijn verlof in de problemen zou komen. De kliniek had argwaan en heeft Dimitri een week binnengehouden.”
Hierover rept aangeefster met geen woord in haar aangifte. Zij zegt zelfs letterlijk:
“ik heb mij daar toen bij neergelegd en heb hem toen met rust gelaten. Dimitri zocht wel steeds telefonisch contact met mij.”
Dit is ook anders dan wat de getuige Agounter en Ten Voorde hierover melden. Bijvoorbeeld in de verklaring van mevrouw Ten Voorde over de valentijnskaart en het uitmaken van de verkering. Zij zegt:
“kort daarna belde het slachtoffer vanuit mijn woning naar Dimitri. Hij heeft toen de verkering uitgemaakt. Zij ging vreselijk tekeer. Ze schreeuwde en maakte veel misbaar. Zij was overstuur. Zij was van de ene kant boos op hem, maar van de andere kant wilde zij hem eigenlijk niet missen. Ik heb haar meegenomen om de hond uit te laten en ik heb haar gezegd dat er niet zo over in moest zitten, er zijn immers kerels genoeg. Ondanks dat heeft zij hem nog een valentijnskaart gestuurd. Dat heb ik van Tuda gehoord. Had zij die kaart maar niet gestuurd, dan was er niets gebeurd. Door die kaart is hij er op teruggekomen. Zij wilde hem nu een hak zetten omdat die andere meid hem nagekomen was.
De getuige Agounter zegt op pagina 5 van haar verklaring:
“ik vertelde al dat Dimitri het volgens het slachtoffer op valentijnsdag had uitgemaakt. Toch liet zij mij een valentijnskaart zien die zij evengoed naar hem wilde opsturen. Zij had de kaart toch al gekocht zei ze. In plaats van haar naam schreef zij het woord “onbelangrijk” op de envelop en daaronder haar adres. Ik wees haar er op dat Dimitri dan wel kon nagaan van wie de kaart afkomstig was. Zij reageerde toen met “ach, dat maakt ook niet uit”.
U ziet meneer, mevrouw de Voorzitter, Leden van de Rechtbank, dit is toch een geheel andere lezing dan aangeefster u en ons wil doen geloven.
Ook Eric Polak zegt iets belangrijks over de relatie die aangeefster met Dimitri had. Op pagina 91 van het dossier zegt hij:
“die middag had het slachtoffer het er nog over dat Dimitri en zij samen aan kinderen
wilden beginnen. Ik zag ook dat ze nogal aanhankelijk tegen Dimitri deed, terwijl ik
in eerste instantie niet de indruk had dat hun relatie blijvend zou zijn.”
Overigens ontkent aangeefster dat zij dit gezegd heeft en zij zegt dat Dimitri dat heeft gezegd.
De veelheid van leugens en aantoonbare onjuistheden in dit dossier, is te overweldigend om ze allemaal te noemen. Daarom zal ik de meest opvallende eruit halen. Aangeefster heeft gezegd dat zij na de seks met Dimitri onder de douche is afgespoeld met water. Zij zegt:
“ik werd tussen hen in naar de douche gebracht en ik heb gevoeld dat er
water over mij heen ging. Daarna werd ik afgedroogd en werd ik op de salontafel aangekleed door Sharmila.”
Dit zou dan hetzelfde moment moeten zijn als het moment dat de camera heeft gelopen. Op de beelden hiervan staat niets. Ook verklaart getuige Agounter dat zij niet heeft gezien dat aangeefster natte haren had. Zij beschrijft daarbij de douche en zegt dat het een kleine douche is van 2 x 1 meter en dat daarbij ook nog een wastafel is. Als de douche zou zijn gebruikt, dan was het onvermijdelijk dat aangeefster nat was geworden en ook dat zowel cliënte als Dimitri nat zouden zijn geworden. Hiervan is geen sprake.
Maar zelfs tussen de eerste en tweede verklaring van aangeefster zitten al tegenstrijdigheden die niet te verklaren zijn. Want in haar eerste verklaring zegt aangeefster, op pagina 49, Dimitri pakte een stoel en zette mij op die stoel tussen de keuken en de wc in de gang. Sharmila bond mij toen vast met de tape. Zij tape-te mijn polsen toen aan elkaar en deed tape op mijn mond.
In haar tweede verklaring op pagina 77 zegt zij:
“ineens greep Dimitri mij vast en tape-te mijn handen aan elkaar vast met de polsen aan mijn voorkant. Ook hoorde ik Dimitri roepen “Sharmila kom met de tape”. Ook kreeg ik tape over mijn mond. Het was tape die ik niet zelf in huis had. Het was grijs of zilverachtig, dik met een flinke kleefkracht.”
Indien dit de waarheid was geweest had aangeefster op dit punt geen fouten gemaakt. Alleen als je liegt over zulke zaken, kun je je niet meer herinneren wat je nu precies hebt verklaard. En dat is hier gebeurd.
Aangeefster verteld dat zij glazen met Bacardi of Bacari cola in de plant heeft gegooid. Dat zou dan ook een fles vol met Bacardi geweest moeten zijn. Voor de volledigheid zal ik nog met u delen dat in 1 liter cola, omdat het zo zuur is, zelfs zuurder dan azijn, 36 suikerklontjes moeten om het voor mensen drinkbaar te maken. Op het moment dat een dergelijke zure substantie bij een plant gegooid wordt, gaat deze onvermijdelijk dood.
En dan gebeurt iets opmerkelijks, want met deze plant was helemaal niets mis en getuige Hop verklaart daar ook over. Hij zegt daarover dat op het oog niets mis was met de plant.
Aangeefster zegt dat de plant weg moet omdat ze daar slechte herinneringen aan heeft. Of gooit ze hem weg omdat daaruit de waarheid naar voren kan komen?
Ook over de telefoongesprekken die zij zou hebben gevoerd met Dimitri houdt zij zich volledig op de vlakte. Zij legt daarover een verklaring bij de Rechter-commissaris af, op pagina 6 van 10, maar gaat voorbij aan het feit dat zij regelmatig heeft geprobeerd met Dimitri contact te krijgen. Overigens heet Dimitri in haar telefoon dan ook nog steeds “mijn schatje”, maar dat terzijde.
Ook de sms-jes 6 t/m 9 van pagina 297 wijzen op een andere instelling van aangeefster dan zij u en ons wil doen geloven. De verklaring van aangeefster dat de liefdevolle inhoud op verzoek van Dimitri zou zijn verzonden, acht ik volkomen onwaarschijnlijk. Ik om er zo nog even op terug.
Opmerkelijk is ook de opmerking die aangeefster maakt tegen de verbalisanten over een videoband die nog in haar videorecorder zou zitten. In haar eerste en ook in haar tweede verklaring maakt ze met geen woord duidelijk dat die videoband bekeken zou zijn door haar danwel door cliënte of Dimitri. In haar tweede verklaring op pagina 78 zegt zij:
“ik heb kort geleden nog een harde pornofilm teruggevonden in mijn woning. Het is
een film met harde wurgseks. Deze zit nog in mijn videorecorder. Jullie mogen die
film ophalen. Ik wil die film niet hebben.”
Maar bij de Rechter-commissaris zegt zij daarover:
“ik heb wel pornofilms gekeken, maar alleen in het bijzijn van Dimitri. Hij nam het
initiatief. Hij nam die films mee. Hoe hij er aan kwam weet ik niet. Ik heb bij de
politie ook melding gemaakt van de videoband in mijn videorecorder. Ik wist
hiervan, omdat Dimitri en Sharmila die avond naar die film hebben gekeken.”
Dat is toch wel heel opmerkelijk, want in haar aangifte rept zij met géén woord over het bekijken van deze videoband?
Ook de opname die is gemaakt met de videorecorder op het kastje speelt een opmerkelijk rol in dit verhaal. Cliënte heeft deze recorder niet aangezet. Cliënte heeft deze camera niet bediend, noch opgesteld. En het heeft er ook alle schijn van dat als Dimitri van plan was geweest om beelden te maken, hij de camera zou hebben meegenomen. Deze was dan beslist niet, met deze belastende beelden, achtergebleven in de woning. Het lijkt er op dat aangeefster deze videorecorder zelf heeft ingeschakeld. Dat zou ook verklaren waarom er eerst een aantal seconden zwart beeld is. Het heeft er alle schijn van dat ofwel de camera per ongeluk is aangezet, danwel dat aangeefster de camera heeft ingeschakeld. Wellicht met een afstandsbediening?
Het heeft er alle schijn van dat deze aangifte is ingegeven door jaloezie en door het feit dat aangeefster niet kan hebben dat Dimitri een andere vriendin moet/kan hebben. Die jaloezie druipt overal vanaf. Bijvoorbeeld het sms’je op pagina 297 van het dossier, met nummer 8:
“waarom doe je zo? Ben aan het neuken ofzo ik?”
Dat is dan overigens een sms’je waaruit aan de Van der Hoeven Kliniek moet blijken dat de relatie tussen Dimitri en haar een gezonde en liefdevolle relatie is. Heel opmerkelijk.
Maar ook de reactie zoals beschreven door mevrouw Latifa Jawin rakani waarvan ik bijgaand een brief aan u over leg. In regel 13 van deze brief zegt zij:
“al snel kwam ik erachter dat zij niks voor mij was om mee om te gaan. Op een of andere manier moest zij overal om liegen of overdrijven. Ik vond het super irritant voor haar en om zelf niet in de problemen te komen leek het me slimmer om haar te vermijden.”
Ze beschrijft daarna de gedragsverandering van Dimitri op het moment dat hij in de macht van mevrouw Gümus, de aangeefster, komt en ook beschrijft zij de jaloezie. Pagina 2, 5e regel. “even later kwam Dimitri naar mij toe en vroeg me of ik als het slachtoffer erbij was wat
afstand wou bewaren, want ze is heel erg jaloers. Die spontane Dimitri was
helemaal weg, ik kon geen grappen met hem maken of het slachtoffer zocht er wat achter.
Als hij zijn kont keerde liep zij continue achter hem aan. Ze was zo aanhankelijk, het
zag er gewoon heel zielig uit, het leek erop alsof ze bescherming bij hem zocht. Ze
loog ook over de kleinste dingen, bijvoorbeeld over de wasmachine, dan had ze de
hele dag haar was in de machine laten zitten en als we haar daar op aanspraken
omdat wij ook wilden wassen, zei ze gewoon dat het niet waar was en ging dan
janken als het personeel er bij werd gehaald.”
Dit lijkt op het gedrag dat beschreven wordt door mevrouw Agounter en mevrouw Ten Voorde. Op het moment dat de politie bij haar is, is ze helemaal hysterisch en helemaal hyper en is het verschrikkelijk en dramatisch en op het moment dat de politie de deur uit is is alles weer koek en ei en is zij de vrolijkheid zelve.
voorts beschrijft mevrouw Jawing-Rakani de situatie dat het slachtoffer een sociaal therapeut beschuldigd heeft van ongewenst seksueel gedrag. Waarna zij geëist zou hebben dat deze man ontslagen zou worden. Zij zegt letterlijk daarna:
“ik vond het maar een raar verhaal, ik had meer de indruk dat ze hem niet mocht en
dat ze van hem af wou en daarvoor heel ver zou gaan. Zo was ze met alles,
continue maar dat zielige gezichtje opzetten en almaar in een slachtofferrol zitten.
Zelfs het personeel werd gek van haar.”
Dit is dan overigens een beschrijving van iemand die niet bij de situatie betrokken is geweest, maar die toch heel adequaat inschat hoe deze situatie zou kunnen zijn. Het lijkt ook op de situatie met de maatschappelijk werker Hop die door de aangeefster buitenspel is gezet en die inmiddels zijn baan kwijt is. Ziet u al een lijn in het verhaal?
Als u dan ook nog in ogenschouw neemt dat de aangeefster heeft gezegd dat zij in doodsnood gevlucht is en uit het raam is geklommen, dan is natuurlijk bijzonder opmerkelijk dat zij daarbij haar hoge hakken aan heeft en ook nog haar jas heeft aangetrokken. Het heeft ook hier weer alle schijn van dat zij zoveel mogelijk komedie en stampij wil maken om haar situatie zo geloofwaardig mogelijk uit te beelden. Ze zou nog in het portiek op alle bellen gedrukt hebben, hetgeen ook onwaarschijnlijk is, om vervolgens naar de buurvrouw, mevrouw Agounter, te gaan.
De mobiele telefoon die in de ene verklaring in haar bh is gestopt en in de andere verklaring in haar onderbroek is verstopt.
Dan de blauwe plekken die zij zou hebben en die ze probeerde te tonen aan twee getuigen, Agounter en Ten Voorde, zijn door hen niet waargenomen.
Ook het uitkleden – nadat je net zegt verkracht te zijn – in het bijzijn van twee min of meer wildvreemden is bijzonder opmerkelijk. Ook bij die gelegenheid is door de twee getuigen geen letsel waargenomen. Overigens heeft aangeefster zich nooit onder
doktersbehandeling gesteld, ondanks dat zij zegt meerdere malen bruut door Dimitri te zijn verkracht. Ook hiervan is geen enkel bewijs voor handen.
En als klap op de vuurpijl noemt mevrouw Agounter ook nog de komedie die aangeefster heeft gemaakt toen zij melde dat ze long c.q. hartklachten had en vervolgens ook nog simuleerde dat zij een hartaanval of iets dergelijks had. Het voert te ver om het hele incident voor te dragen, maar u heeft het gelezen, het zit in het dossier. De getuige Agounter zegt dan ook dat het voor haar onbegrijpelijk was nadat zij thuis was gekomen en aangeefster thuis had afgezet, ontdekte dat zij de douche aan het schoonmaken was. Letterlijk zegt mevrouw Agounter:
“ik kon niet begrijpen dat iemand die kort daarvoor zoveel pijn had, nu de douche
kon gaan schoonmaken. Vanaf die tijd heb ik afstand van haar genomen. Dat is ook
mede de reden voor mijn angst. Als er iemand is die al kan doen alsof ze doodgaat, wat kan ze dan niet nog meer verzinnen?
Mevrouw Ten Voorde zegt nog:
“ volgens mij heeft die Dimitri het uitgemaakt omdat het slachtoffer een beetje vreemd is. Ze had met iedereen in de buurt ruzie. Een vriendin van haar in een andere flat noemde ze gewoon hoer. Wie doet dat nou? Nee, ze loog alles bij elkaar.”
En verderop in de 6e alinea zegt zij:
“zij heeft iedereen belazerd en belogen. Ik heb het de advocaten ook verteld. Ze
kan zo in een Hollywoodfilm. Ze hoeft het draaiboek niet te lezen, dat verzint ze zelf
wel.”
En op de volgende pagina bovenaan zegt zij:
“ze liegt alles aan elkaar. Zo heeft ze ook verteld dat Dimitri in Utrecht studeerde,
dat ze wilde trouwen en een eigen zaak wilde openen.”
En in de volgende alinea zegt ze dat ze zelfs liegt tegen de vader van Dimitri over het geld dat zij heeft gekregen. Hij had haar € 60,-- of € 70,-- gestuurd en tegen mij zei ze dat het er maar € 50,-- waren.
Ook het feit dat zij slechts één keer onder de douche heeft gestaan toen zij bij mevrouw Ten Voorde verbleef zegt mij genoeg.
Zo kan ik nog wel even doorgaan Voorzitter, leden van de Rechtbank. Maar ik zal afsluiten met de opmerking die aangeefster tegen zowel getuige Agounter alsmede Ten Voorde maakte:
“Ze dachten mij te naaien maar ik naai ze van achteren”
en
“Ik zal zorgen dat ze nooit meer loskomen”
Persoonlijke omstandigheden
Tenlastelegging
Hoe verhoud zich bovenstaande nu tot de ten laste gelegde feiten?
Feit 1
Er is bewijs dat door cliënte en Dimitri de handen van aangeefster aan elkaar gebonden zijn met tape. Maar levert dat de ten laste gelegde feiten op? Ik zou menen van niet. Allereerst zat zij niet op de stoel vastgebonden en kon zij gaan en staan waar ze maar wilde en dat heeft ze ook gedaan. Ze had zelfs de deur uit kunnen lopen. Hiervoor moet cliënte wat de verdediging betreft primair vrijgesproken worden. Mocht u dit anders zien dan is er in deze situatie sprake van een noodzakelijke verdediging van cliënte zelf, maar ook van Dimitri. Aangeefster was volledig dolgedraaid en viel cliënte en Dimitri onophoudelijk aan. Cliënte kon op dat moment niet anders dan aangeefster op deze wijze tot bedaren brengen. Derhalve is er sprake geweest van noodweer danwel – mocht u van mening zijn dat cliënte daarin is doorgeschoten – van noodweerexces, zodat OVAR moet volgen.
Er is door cliënte op geen enkel moment iets – populair gezegd – gestolen van aangeefster. Of het zou een drankje moeten zijn? Er is geen sprake van medeplegen van dit feit en er is daarvoor ook geen spoor van bewijs. Dat Dimitri – kennelijk – nog steeds de beschikking had over de pinpas die hij 's middags van aangeefster kreeg om boodschappen te doen, doet daaraan niets af. Er is simpelweg geen bewijs voor dit feit, ook niet in voorwaardelijke zin.
Feit 2
Er is geen bewijs voor het seksueel binnendringen van het lichaam van aangeefster. Noch door cliënte noch door Dimitri. Er is door noch de één noch de ander ook maar iets in het lichaam van aangeefster gestoken. Je zou nog kunnen veronderstellen dat met de Salami worst wellicht iets zou hebben kunnen gebeuren, maar dat word doorkruist door de opmerking van Dimitri dat aangeefster daar zelf een show mee zou gaan geven. Bovendien is de worst door cliënte afgepakt en in de keuken gelegd. Ook voor dit feit dient vrijspraak te volgen.
In het onder 2 subsidiair ten laste gelegde feit zou onder omstandigheden sprake kunnen zijn van feitelijke aantasting van de eerbaarheid, maar ook dat doet zich hier niet voor. Er is niet gebleken dat Dimitri of cliënte opzettelijk de camera aan hebben gezet om maar eens een dwarsstraat te noemen. Daarnaast heeft aangeefster zelf – meermalen – gesmeekt om de hulp van cliënte bij het omkleden, zo dat ook daarom de strafbaarheid aan het feit ontvalt.
Van alle in de tenlastelegging genoemde feitelijkheden is mij daarnaast eveneens geen bewijs gebleken.
Voor alle ten laste gelegde feiten geldt dat er geen steunbewijs is voor de beweringen van aangeefster. Naast de leugenachtigheid van haar eigen verklaring en de wraak die zij kennelijk zoekt. Op geen enkele wijze en in geen enkele vorm. Het aangetroffen filmpje maakt dat niet anders!
Concluderend ben ik van mening dat vrijspraak voor alle ten laste gelegde feiten moet volgen – behalve voor feit 1 primair waar – als subsidiair verweer – ook nog sprake zou kunnen zijn van noodweer danwel noodweerexces.
In ieder geval ben ik van mening dat alsdan opheffing van de voorlopige hechtenis op zijn plaats is alsmede de onmiddellijk invrijheidstelling van cliënte. Ik realiseer mij dat het dossier buitengewoon ingewikkeld is en ik zal daarom niet verzoeken hierop onmiddellijk een beslissing te nemen. Mocht u het in een later stadium met mij eens zijn, dan verzoek ik u bij vervroeging uitspraak te doen.
Subsidiair ben ik van mening dat – mocht u toch voor enig feit tot een bewezenverklaring komen – cliënte op dit moment lang genoeg gestraft is met de voorlopige hechtenis die thans bijna een jaar duurt. In dat geval verzoek ik u in het uiterste geval een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die overeenkomt met de tijd thans doorgebracht in voorlopige hechtenis. Als u daartoe de noodzaak ziet eventueel aangevuld met een taakstraf en een voorwaardelijke straf.
Vordering benadeelde partij
Op grond van vorenstaande is duidelijk dat er voor de onderhavige vordering geen ruimte is. Daarnaast ziet de vordering op verkrachting en dat feit kan al helemaal niet tot een bewezenverklaring leiden.
|